De Toneeljuf

‘Nu heb ik u! Want u zegt maandag maar dan zijn we helemaal niet open. Dus u probeert eronder uit te komen!’ Met enige verbetenheid en triomf kijkt de keukenbaasbovenbaas mij aan. Het is duidelijk dat hij mij niet kent

‘Een onvoldoende!’ Dat roept de juf in de zesde klas van de lagere school als ze mij betrapt tijdens een rekentoets. Ik schreef met vulpen, want dat kon ik snel weer wegvegen, de sommen onder elkaar op mijn tafel om

Ik heb niveau drie gehaald! Hoera! Even voelde ik mij niet de sukkel van mijn sportschool. Ik doe steps, een soort danspasjes op een verhoging die de conditie verbeteren. Het is je eigen keuze of je op drie niveaus meedoet. Bij 1 blijven is prima, je traint je conditie net zo hard, soms zelfs harder omdat je niet hoeft na te denken over de nieuwe stapjes. Maar wat het allemaal oproept die niveaus… Het is net toneel. Of het leven zelf eigenlijk.

Als je ziet dat iemand gepest wordt grijp je natuurlijk in. Het zijn juist de stille getuigen die de meeste schade aanrichten. Dus dat ben jij vast niet. Ik was dat wel. Een miljoen jaar geleden, maar ik ben het

Worstelend met de naweeën van corona kom ik een oude bekende tegen. Ik mag niet zwak zijn, heet ie. Een dominante paniekvogel die gelooft dat er iets heel erg mis is als ik niet ‘gewoon normaal alles kan wat ik

Jaren geleden zat ik in een volle trein van mijn werk terug naar mijn woonplaats. In het vierzitje zat rechts van mij een dame te praten met de vrouw tegenover mij. Ze waren druk in gesprek. Erg druk. Vooral die

Eigenwijs. Dat klinkt als een goede eigenschap. Zelf nadenken, goed weten waar je voor staat, zoiets. Maar het heeft natuurlijk ook een keerzijde. Niet openstaan voor de ideeën van anderen, alles alleen willen doen, daaropvolgend een soort eenzaamheid. Als je

In de zware jaren van ons gezin was ik thuis de basis en werkte mijn man 5 dagen in de week. Ik werkte ook wel, maar beduidend minder. Ik was vooral heel belangrijk als stabiele factor voor onze kinderen die

‘He Adidas met reservestrepen!’ schreeuwt Harold door de gang van de middelbare school waar ik net een paar weken opzit. Nietsvermoedend kijk ik om me heen. Lachende gezichten en gewijs naar mijn voeten. Ik heb nieuwe schoenen. Hele gave basketbalschoenen

Heb je weleens een broek aan die knelt? Dat je denkt het gaat nog wel tot je gaat zitten bijvoorbeeld? Er hangt een rol over je broekband of hij trekt bij je billen of benen. Ik heb een gratis tip